Zespół powstał w 1987r. W ciągu swej dotychczasowej działalności zaznaczył się swoją obecnością na imprezach i przeglądach gminnych, powiatowych, wojewódzkich i ogólnopolskich, kultywując dawne, odchodzące już dzisiaj w zapomnienie obrzędy Ziemi Grodziskiej.

Charakterystyczną cechą tego Zespołu jest również dbałość o zachowanie tradycji kulinarnych swych przodków poprzez promowanie oryginalnych wypieków i potraw pochodzących z naszego regionu. Zespół bierze również udział w przeglądach kulinarnych, gdzie prezentuje potrawy regionalne.

Członkowie zespołu: 21 osób, w wieku od 9 do 74 lat.

Aktualny skład zespołu:

Opis stroju zespołu:

Strój męski:
Kapelusze – słomiane
Koszule – białe, lniane z oszywką, noszone na wierzch, przepasane skórzanym, szerokim pasem typu wojskowego
Kamizele – granatowe, z cienkiego sukna z dwoma rzędami niklowanych guzików
Spodnie – granatowe, sukniane, zapinane na haftki, z tyłu ściągane na metalowe sprzączki
Buty – skórzane, czarne z długą cholewką

Strój kobiecy:
Gorsety – 1) z czarnego aksamitu, bogato wyszywane koralikami i cekinami w ornamenty roślinne i kwiaty
2) białe (dziewczęce) – haftowane jak wyżej, ale jedwabną nicią
Bluzki – białe z cienkiego płócienka z kołnierzykiem, zapinane
Kołnierzyki – haftowane, dokładane na bluzkę, zapinane od przodu
Spódnice – koloru czerwonego, różowego i zielonego – sukniane, suto przymarszczane w pasie, wiązane z boku na sznurek
Zapaski – białe, haftowane, u dołu obszyte koronką
Buty – trzewiki czarne, skórzane, sznurowane do kostki
Fartuchy – białe, haftowane, suto marszczone
Chusty – duże w kwiaty, noszone na ramionach
„Zaodziewki” – barankowe pledy zarzucane na ramiona w zimie

Widowiska i spektakle prezentowane przez zespół:

Teksty widowisk i przyśpiewek powstają na bieżąco, układane są przez członków zespołu na podstawie autentycznych obrzędów i zwyczajów istniejących niegdyś na wsi. Jest to gwara ludowa typowa dla Rzeszowszczyzny.

Zespół posiada w swoim repertuarze kilkanaście widowisk i spektakli, nie tylko o charakterze obrzędowym, ale również współczesnym. Są to:

● „Chrzciny” – prezentacja chrzcin wiejskiego dziecka i przygotowań z tym związanych. Dziecko było chrzczone w pierwszą niedzielą po urodzeniu. Do chrztu dziecko przygotowuje nie matka lecz tzw. „babka”, która przyjmowała poród. Wykonuje ona czynności, które mają mieć symboliczne znaczenie w życiu dziecka. Do kościoła dziecko wiozą kumowie i „babka”. Następnie w domu odbywała się tzw. gościna, której towarzyszyła muzyka z licznymi przyśpiewkami. Rekwizyty: niecki, maśniczka, kołyska, bat, kosze, garnczki,
● „Szczodry wieczór” – obrzęd związany z okresem Świąt Bożego Narodzenia, przedstawia tradycję kolędowania i pieczenia „szczodroków” – pszennych bułek. „Szczodroki” stanowiły zapłatę za kolędowanie. Rekwizyty: bułki, dzieżka, pociosek, łopata, starodawna zastawa stołowa,
● „Owsioki”,
 ● „Dzień wigilijny”,
● „Odprawa parobka” – obrzęd związany z okresem Świąt Bożego Narodzenia, odbywała się w dzień św. Szczepana. Parobek musiał opuścić dom gospodarza w nocy przed północą, aby nie zauważyli go sąsiedzi. Przed odejściem parobek otrzymywał zapłatę, odzienie i prowiant na drogę oraz różne produkty żywnościowe dla rodziny. Rekwizyty: miareczka, garniec, przetak, opłatek, siano, słoma,
● „Kiszenie kapusty”,
● „Wieczór andrzejkowy”,
● „Obrzynek”,
● „Zmówiny”,
● „Noc świętojańska”

oraz kabarety:

● „Szkoła”,
● „Kasia idzie za Turka”,
● „Kolczykowanie zwierząt”
● „Unijna odprawa parobka”.

Dokonania artystyczne zespołu, udział w imprezach ponadlokalnych, nagrody i wyróżnienia w konkursach, przeglądach: